Ad Salsillum poetam Romanum
ægrotantem.
SCAZONTES
O Musa gressum quæ volens trahis claudum,
Vulcanioque tarda gaudes incessu,
Nec sentis illud in loco minus gratum,
Quàm cùm decentes flava Dëiope suras
Alternat aureum ante Junonis lectum. [ 5 ]
Adesdum & hæc s'is verba pauca Salsillo
Refer, camoena nostra cui tantum est cordi,
Quamque ille magnis prætulit immeritò divis.
Hæc ergo alumnus ille Londini Milto,
Diebus hisce qui suum linquens nidum [ 10 ]
Polique tractum, (pessimus ubi ventorum,
Insanientis impotensque pulmonis
Pernix anhela sub Jove exercet flabra)
Venit feraces Itali soli ad glebas,
Visum superbâ cognitas urbes famâ [ 15 ]
Virosque doctæque indolem juventutis,
Tibi optat idem hic fausta multa Salsille,
Habitumque fesso corpori penitùs sanum;
Cui nunc profunda bilis infestat renes,
Præcordiisque fixa damnosùm spirat. [ 20 ]
Nec id pepercit impia quòd tu Romano
Tam cultus ore Lesbium condis melos.
O dulce divûm munus, Osalus Hebes
Germana! Tuque Phœbe morborum terror
Pythone cæso, sive tu magis Pæan [ 25 ]
Libenter audis, hic tuns sacerdos est.
Querceta Fauni, vosque rore vinoso
Colles benigni, mitis Euandri sedes,
Siquid salubre vallibus frondet vestris,
Levamen ægro ferte certatim vati. [ 30 ]
Sic ille charis redditus rursùm Musis
Vicina dulci prata mulcebit cantu.
Ipse inter atros emirabitur Iucos
Numa, ubi beatum degit otium æternum,
Suam reclivis semper Ægeriam spectans.
Tumidusque & ipse Tibris hinc delinitus [ 35 ]
Spei favebit annuæ colonorum:
Nec in sepulchris ibit obsessum reges
Nimiùm sinistro laxus irruens loro:
Sed fræna melius temperabit undarum, [ 40 ]
Adusque curvi salsa regna Portumni.