Anno ætatis 17. In obitum
Præsulis Eliensis.
ADhuc madentes rore squalebant genæ,
Et sicca nondum lumina;
Adhuc liquentis imbre turgebant salis,
Quem nuper effudi pius,
Dum mæsta charo justa persolvi rogo [ 5 ]
Wintoniensis præsulis.
Cum centilinguis Fama (proh semper mali
Cladisque vera nuntia)
Spargit per urbes divitis Britanniæ,
Populosque Neptuno satos, [ 10 ]
Cessisse morti, & ferreis sororibus
Te generis humani decus,
Qui rex sacrorum illâ fuisti in insulâ
Quæ nomen Anguillæ tenet.
Tunc inquietum pectus irá protinus [ 15 ]
Ebulliebat fervidâ,
Tumulis potentem sæpe devovens deam:
Nec vota Naso in Ibida
Concepit alto diriora pectore,
Graiusque vates parciùs [ 20 ]
Turpem Lycambis execratus est dolum,
Sponsamque Neobolen suam.
At ecce diras ipse dum fundo graves,
Et imprecor neci necem,
Audisse tales videor attonitus sonos [ 25 ]
Leni, sub aurâ, flamine:
Cæcos furores pone, pone vitream
Bilemque & irritas minas,
Quid temerè violas non nocenda numina,
Subitoque ad iras percita. [ 30 ]
Non est, ut arbitraris elusus miser,
Mors atra Noctis filia,
Erebóve patre creta, sive Erinnye,
Vastóve nata sub Chao:
Ast illa cælo missa stellato, Dei [ 35 ]
Messes ubique colligit;
Animasque mole carneâ reconditas
In lucem & auras evocat:
Ut cum fugaces excitant Horæ diem
Themidos Jovisque filiæ; [ 40 ]
Et sempiterni ducit ad vultus patris;
At justa raptat impios
Sub regna furvi luctuosa Tartari,
Sedesque subterraneas
Hanc ut vocantem lætus audivi, citò [ 45 ]
Fœdum reliqui carcerem,
Volatilesque faustus inter milites
Ad astra sublimis feror:
Vates ut olim raptus ad cœlum senex
Auriga currus ignei, [ 50 ]
Non me Boötis terruere lucidi
Sarraca tarda frigore, aut
Formidolosi Scorpionis brachia,
Non ensis Orion tuus.
Prætervolavi fulgidi solis globum, [ 55 ]
Longéque sub pedibus deam
Vidi triformem, dum coercebat suos
Frænis dracones aureis.
Erraticorum syderum per ordines,
Per lacteas vehor plagas, [ 60 ]
Velocitatem sæpe miratus novam,
Donec nitentes ad fores
Ventum est Olympi, & regiam Chrystallinam, &
Stratum smaragdis Atrium.
Sed hic tacebo, nam quis effari queat [ 65 ]
Oriundus humano patre
Amœnitates illius loci, mihi
Sat est in æternum frui.